اما میدونید چرا امروز در غرب دموکراسی نهادینه شده؟
به خاطر اینکه در اواخر قرن ۱۸ در قلب اروپا شهری بود به نام پاریس که مردم اش با اشتیاق در مورد مفاهیم بنیادی جامعه بحث میکردن
امروز یک فیلم رفته روی پرده سینما ها به نام اخراجیها. من این فیلم رو رفتم و دیدم و اینقدر من رو به خشم اورده که لازم دیدم نقد کوتاهی در بارش بنویسم
۱. این فیلم یک مسخره بازی بسیار سطح پایین است که با استفاده از هنرپیشه هایی برجسته ساعت خوشی را برای شما فراهم میکند و این ترکیب لودگی و مفایم منحت تا ۱۰ دقیقه پایانی فیلم ادامه می یابد در حقیقت فیلم در لحظه ای که قهرمان داستان به سلامت از میدان مین عبور میکند به پایان میرسد.
۲. اینجاست که شاهکار ذهن بیمار نویسنده و کارگردان (چماق بدست سابق و سردبیر نشریات معلوم الحالی چون هلبچه) آغاز میشود و ما به میهمانی تصاویر رقت انگیز قطعه قطعه شدن منفجر شدن و رنج انسانها میبرد. ظاهراً آقای دهنمکی یک بار نمایش زیر تانک رفتن بدن یک سرباز زنده را کافی نمیبیند و دو باره آن را به خوردمان میدهد.
۳. در حقیقت فیلم اخراجی ها دامی است برای من و توی ایرانی برای تماشای ارزشهای عده ای که شب و روز ما را به تباهی کشیده اند و اکنون به سالن های سینما رفتیم تا مبلغ بلیط مان صرف خلق ۱۸ تیری های دیگر شود.
این جریان نمایانگر کلاهی است که هر روز و شب بر سر ما میرود
۴. پیام کلی فیلم این است: ارزشهای فاسیسم چنان برای توده ها فریبنده است که لاتهای جلنبر و لاقید را هم تحت تاثیر قرار میدهند.
بنابر این احتیاط احتیاط فاشیسم همه را در دام خواهد کشید به آن نزدیک نشوید و مراقب احساسات فاشیستی خود باشید این فیلم را ببینید و از آن بیاموزید ممکنه به زودی دوباره لازممون بشه.